İnsan insan derler idi, insan nedir bilmedik ki…
“Say ki öldün… Ne kalırdı senden geriye?”
Koca bir hiç… Hiçlik motivasyonumuz, tatminsizliklerimiz birer işaret yolumuzda… Kendi yolumuzdaki taşlara takılmamak İçin başka başka uçurumlardan atıyoruz kendimizi.
Bunca anlamın içinde anlamsızca, amaçsızca yaşamak, özümüzü görüp sevmekten önce, maddeyi görünürü sevmeye kendimizi adamışlıklarımız kararttı dünyalarımızı…
Şimdi uyanma vakti… Bir vasıf sözcüğünden ibaret olmayan insanlığımızın yüreğinde biriken irini akıtıp, özümüzü görmek zamanı…
Gelişim adına sonsuz bir yol, yol ayrımları, işaretler zinciri. İnsanın zihni,bedeni ve ruhani hali yalın bir şekilde anlatılmış. Işığı bir noktada görüp, büyüterek tüm dünyasına saçmak isteyen
herkese tavsiye ediyorum… Bir deniz olamasak da insanlığa, en azından bir damla olabilmek adına…
·
117 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.