Geçmişi Yaşamanın En Güzel Yolu...Tiyatro
Oyun üç perdeden oluşuyor her perde ayrı bir zaman dilimini anlatıyor.(1.perde ilk yılları, 2.perde 1 yıl sonrasını , 3.perde ise 9 yıl sonrasını anlatıyor)Bu zaman dilimlerinde kasabanın ve kasabada yaşayan kişilerin değişikleri üzerinde durulmus.Mesela ilk yıllarda arabanın görmediği kasabaya yıllar sonra araba girmiş, yıllardır kilitlenmeyen kapılar yavaş yavaş kitlenmeye başlamıştır.ilerleyen yıllar kasabaya; insanların arasına mesafelerin artması ile birbirinden uzaklaşmasını ve gittikçe birbirine yabancılaşmasını ve bununla birlikte dışarı göcün artmasını getirmiş.O hep bahsedilen 'güzel günler' gerilerde kalmıştır.
Oyunun akışı, bir sahne yönetmeninin olayları yönlendirerek kasabayı tanıtması, anlatması şeklinde ilerliyor.(Yazar oyunda dekor kullanmamaya itina ediyor.)Kasaba sakinleri gelip kasabadaki yaşadıklarını oynayıp sahneden çekiliyorlar(Sahne yönetmeninin yönlendirmesiyle).Sahne yönetmeni ise bazı karakterleri kendisi canlandırıp olaylara dahil oluyor ve bu olayları sıraya dizip birbirine bağlayıp seyirciye aktarıyor.
Birinci ve ikinci perdede George ve Emily'nin tanışıp evlenmesi cok uzun uzadıya anlatılmış.Bu olay akarken ise karakterlerin birbiriyle konuşmalari çok monoton ve yüzeysel.O yüzden sıkıcı bir kasaba ve sıkıcı kasaba sakinleri eşlik ediyor bize ilk iki perdede. En son perde de ise artık zaman geçmiş, kasabadan ayrılıp George ile yeni bir hayat kuran Emily, çocuk doğururken ölmüştür.Oyuncular sahnede Emily'nin başına toplanırlar ve onla yaşanılan hayatını konuşulurlar.Emily nerde o eski zamanlar diyip ölmek istemez.Ve tekrardan o eski mutlu yıllara dönmek ister.Sahne yönetmeni bunun ona iyi gelmeyeceğini oyun bitince en iyisi sahneden inmek olduğunu anlatır ama ikna edemez.Emily sonunda onları hayatında normal bir gününe gitmesinin daha iyi olduğuna inandırır ve on ikinci doğum günü sabahına uyanır.İçerden mis gibi kokular gelmekte annesi mutfakta kahvaltı hazırlamaktadır. Evin içinde tatlı telaş vardır.Hediyeler alınmış, sofralar kurulmakta ve kutlamalar hazırdır.Mutfaktan annesi tarafında çağrılan Emily coşkuyla onların yanına gider.Ama babasının ve annesinin o gençlik hallerini görünce (çünkü gençlik geçicidir.) yılların acımasızlığı içine oturur.Bu yaşananlar ile kasabanın ve kasaba sakinlerinin o eski halleri Emily'e ağır gelir, dayanamaz.Çünkü bu bütün güzellikler kendi geleceğinde yok olmuştur.Bu duygu onu perişan eder ve sahneden inmek için can atar.
Eski güzel günlerin, bugün kolu kanadı kırık tüyleri yolunmuş bir kuş haline geldiğini görmeye dayanmak zordur. Onların sadece içimizde sımsıcak bir anı olarak kalması, geçmişi yaşamanın belki de en güzel yoludur...
·
64 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.