Hasan Aldemir: "Yaştan Gileyliyim/Yakınıyorum": Yaştan Gileyliyim/Yakınıyorum Ben on beş yaşımda yirmi yaşımda Öyle sanırdım ki, kırk, kocalıktır. Elliye basırım, Yalnız, başımda çocukluk havası hele kalıpdır. Bu sanki dün olmuş, omzumda çanta Kavurga yiyerek derse gittiğim. Bu sanki dün olmuş, o kamış atta Nezil kırbaç vurup “at” seğirttiğim. Duyabilmiyorum yaşımı neylim, Yürek o yürektir, heves, o heves... Kah arana düşür, kâh dağa meylim, Nedir gönlümdeki bu duygular bes? Sanki, sanki dünün çocuğuyum ben, Bu aşka, hevese bazen gülürüm. Fakat kınayamam kendimi bazen, Hani ne yattım ki, uyku da görüm. Gençlikten elimiz üzülen gibi, Dünyadan dört elle yapışırız biz. Yaşımız geçtikçe, ağaçlar gibi derine işliyor rişelerimiz. Bahtiyar Vahapzade

Yaştan Gileyliyim/Yakınıyorum

Ben on beş yaşımda yirmi yaşımda Öyle sanırdım ki, kırk, kocalıktır. Elliye basırım, Yalnız, başımda çocukluk havası hele kalıpdır. Bu sanki dün olmuş, omzumda çanta Kavurga yiyerek derse gittiğim. Bu sanki dün olmuş, o kamış atta Nezil kırbaç vurup “at” seğirttiğim. Duyabilmiyorum yaşımı neylim, Yürek o yürektir, heves, o heves... Kah arana düşür, kâh dağa meylim, Nedir gönlümdeki bu duygular bes? Sanki, sanki dünün çocuğuyum ben, Bu aşka, hevese bazen gülürüm. Fakat kınayamam kendimi bazen, Hani ne yattım ki, uyku da görüm. Gençlikten elimiz üzülen gibi, Dünyadan dört elle yapışırız biz. Yaşımız geçtikçe, ağaçlar gibi derine işliyor rişelerimiz.

Bahtiyar Vahapzade

Şiir

74 Gösterim

Yorumlar

Lütfen giriş yapınız.