Öncelikle şunu belirtmek isterim ki bu kitap sürekli karşıma çıkan ve günün birinde mutlaka okumalıyım dediğim bir kitaptı. Kitapla ilgili öncesinde yorumları incelerken insanların iki kutba ayrıldığını gördüm; beğenenler çok beğeniyor, beğenmeyenler ise çok yeriyordu kitabı. Ancak ben kitabı bitirdiğimde böyle bir kutuplaşma içerisinde olmadım benim için ortalama bir kitap oldu. Akıcılık olarak gayet hızlı, akıcı bir kitap olmakla birlikte edebi yönden biraz zayıf bir kitap olmuş gibi hissettim. Bu hisse kapılmamda belki kitabın adı da önemli olmuştur; çünkü bence kitap ismi buram buram edebiyat vadediyor. Ayrıca kitap ismi demişken ben bu kitap için çok daha güzel bir kapak tasarımı isterdim (araştırdığım kadarıyla hiçbir yayında göremedim); sarı sarı çavdar başaklarının içinde arkası dönük çocukların ve bu çocukların arkalarından vuran güneşle uzayan gölgelerinin resmedildiği bir kapak…
Kitap, edebi olarak çok doyurucu olmayabilir ancak bununla birlikte tabii ki her kitapta olduğu gibi bu kitapta da insanın kalbine dokunan edebi noktalar var; özellikle kitabın isim seçimini de belirten bu paragraf benim için gerçekten kitabın en can alıcı noktası oldu: “Herneyse, hep, büyük bir çavdar tarlasında oyun oynayan çocuklar getiriyorum gözümün önüne. Binlerce çocuk, başka kimse yok ortalıkta -yetişkin hiç kimse, yani- benden başka. Ve çılgın bir uçurumun kenarında durmuşum. Ne yapıyorum, uçuruma yaklaşan herkesi yakalıyorum; nereye gittiklerine hiç bakmadan koşarlarken, ben bir yerlerden çıkıyor, onları yakalıyorum. Bütün gün yalnızca bu işi yapıyorum. Ben, çavdar tarlasında çocukları yakalayan biri olmak isterdim. Çılgın bir şey bu, biliyorum, ama ben yalnızca böyle biri olmak isterdim. Biliyorum, bu çılgın bir şey.”
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
·
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.