Bu kitabı bitirdikten sonra, yolunuz Moskova’ya düşerse Arbat Caddesinde (ki bizim İstiklale benzer) bu kitabın anlattıklarını hatırlayarak yürüyün.
Arbat Çocuklarının yaşadıklarının benzerini aynı yıllarda Türkiye’deki komünistler yaşıyordu. Düşünün ki Arbat çocuklarının şehrinde Türkiye’den kaçan Nazım Hikmet’in mezarı da var.
Stalin’e kaçanlar da, Stalin’den kaçanlar da aynı acıları çekmiş. Bir de hiç bir yere kaçamayanların çaresizliği var.
İdeoloji, ülke, isim farketmeksizin bütün diktatörlerin düşünen, sorgulayan beyinlere uyguladıkları zulüm bire bir aynı.
Yıllar önce okumuştum, kütüphanede denk geldi. Baskısı kalmamıştır sanırım ama sahaflardan bulmanız mümkün.