Korkunç katiller...
Ben Seri Katil Kitabını tavsiye üzerine okumaya başladım. Kitabı alırken asla bu denli vahşice insan katlediciler beklemiyordum. Kitap 12 seri katilin hayat hikayesini ve öldürdüğü insanları anlatmaktadır. Kitaptaki her yeni bir bölüme geçtiğimde en korkuncu buydu, diyip durdum. Katiller, öldürmüş olduğu kurbanlarından o kadar rahat bir şekilde bahsetmektedir ki korkmamak, ürpermemek elde değil. Ama sanırım okudukça bu vahşilik ve sadistçe davranışlar normalmiş gibi gelmeye başladı. bu insan görünümlü yaratıklar sadece öldürmüyor aynı zamanda kurbanlarını akla gelemeyecek işkencelerden geçirmekten geri durmuyor. Hatta öldürdükten sonra da kurbanları tek parça halinde bırakmak yerine uzuvlarını parçalara ayırıyor. Kimi parçaları göletlere, kimi ise bu et yığınlarını evlerdindeki mutfak dolaplarında hatta yiyeceklere yakın bir şekilde saklamaktadır. Bu katiller, resmen insan öldürmekten zevk duymaktadır. En kolay şekilde nasıl daha fazla insan öldürebiliriz, diye düşünmektedirler. Bu kitapta bahsi geçen 12 seri katillerin 3 tanesi vardır ki, beni hayretler içerisinde bırakmaktadır. Bu katiller; Otto Stephen Wilson, Elliot Rodger, ve Danny Rolling'dır.
Genel olarak bu seri katillere baktığımızda hepsinin tek bir ortak noktaları vardır. Bu ortak nokta ise bütün bu seri katiller, aileleri ve çocukluklarında yaşadığı tramvalar sonucunda bu denli vahşileşmiş ve sadistçe davranışlar sergilemişlerdir. Yani aslında bu seri katiller durduk yere bu hâle gelmedi. Onları toplum bu hâle getirdi ve getirmeye de devam ediyor. İnsanlar duyarsız olmayı bırakmalı. Bu seri katiller her zaman sevgiye muhtaç bir şekilde yaşadılar ve bu sevgisizlik onları geri dönülmez olaylara sürükledi. Sonuç ise korkunç..!
Bazen farkında olmadan söylediğimiz bir söz ve yahut da sergilediğimiz bir davranışın karşımızdakini hiç olmadık yollara savurabilir.
Tanıdığımız veya tanımadığımız insanlara karşı biraz daha duyarlı olalım.
Birşeyleri görmezden gelmeyelim.
Bireyler topluma nasıl kazandırılabilir diye bir düşünelim.
Kendi ellerimizle "katiller" yaratmayalım...
Ben Seri Katil
Ben Seri Katil Kitabını tavsiye üzerine okumaya başladım. Kitabı alırken asla bu denli vahşice insan katlediciler beklemiyordum. Kitap 12 seri katilin hayat hikayesini ve öldürdüğü insanları anlatmaktadır. Kitaptaki her yeni bir bölüme geçtiğimde en korkuncu buydu, diyip durdum. Katiller, öldürmüş olduğu kurbanlarından o kadar rahat bir şekilde bahsetmektedir ki korkmamak, ürpermemek elde değil. Ama sanırım okudukça bu vahşilik ve sadistçe davranışlar normalmiş gibi gelmeye başladı. bu insan görünümlü yaratıklar sadece öldürmüyor aynı zamanda kurbanlarını akla gelemeyecek işkencelerden geçirmekten geri durmuyor. Hatta öldürdükten sonra da kurbanları tek parça halinde bırakmak yerine uzuvlarını parçalara ayırıyor. Kimi parçaları göletlere, kimi ise bu et yığınlarını evlerdindeki mutfak dolaplarında hatta yiyeceklere yakın bir şekilde saklamaktadır. Bu katiller, resmen insan öldürmekten zevk duymaktadır. En kolay şekilde nasıl daha fazla insan öldürebiliriz, diye düşünmektedirler. Bu kitapta bahsi geçen 12 seri katillerin 3 tanesi vardır ki, beni hayretler içerisinde bırakmaktadır. Bu katiller; Otto Stephen Wilson, Elliot Rodger, ve Danny Rolling'dır.
Genel olarak bu seri katillere baktığımızda hepsinin tek bir ortak noktaları vardır. Bu ortak nokta ise bütün bu seri katiller, aileleri ve çocukluklarında yaşadığı tramvalar sonucunda bu denli vahşileşmiş ve sadistçe davranışlar sergilemişlerdir. Yani aslında bu seri katiller durduk yere bu hâle gelmedi. Onları toplum bu hâle getirdi ve getirmeye de devam ediyor. İnsanlar duyarsız olmayı bırakmalı. Bu seri katiller her zaman sevgiye muhtaç bir şekilde yaşadılar ve bu sevgisizlik onları geri dönülmez olaylara sürükledi. Sonuç ise korkunç..!
Bazen farkında olmadan söylediğimiz bir söz ve yahut da sergilediğimiz bir davranışın karşımızdakini hiç olmadık yollara savurabilir.
Tanıdığımız veya tanımadığımız insanlara karşı biraz daha duyarlı olalım.
Birşeyleri görmezden gelmeyelim.
Bireyler topluma nasıl kazandırılabilir diye bir düşünelim.
Kendi ellerimizle "katiller" yaratmayalım...
Ben Seri Katil··
753 Gösterim
6 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Beyhan kırgın
Gönderi Sahibi
Kitabı öneren, 
Mehmet Ali Aslan . Teşekkür ederim kardeşim iyi ki önerdin, iyi ki okudum.
Mehmet Ali Aslan . Teşekkür ederim kardeşim iyi ki önerdin, iyi ki okudum.
Bir söz vardı tam hatırlamıyorum ama ...
" Köylüsünden sevgi göremeyen çocuk, o sevgi sıcaklığını bulmak için köyünü yakar"
Yani günümüzün suçluları , zamanında alması gerektiği sevgi, kendisine verilmemiş kişilerdir.
Ama onlara hak verme konusu sıkıntı. 😔
İncelemen çok güzel olmuş
Kalemine sağlık 👏 Şunu da buraya eklemek istedim 🌸
“Bir Afrika ülkesi sözüdür bu;“Köyü tarafından sevilmeyen çocuk, sevgi sıcaklığını hissetmek için köyü yakar.” diyor. Sevgi dediğimiz olgu aileden öğrenilmelidir ilk önce sırf bu yüzden. Bir çocuğa bırakılabilecek en büyük miras; sevmeyi sevilmeyi bilen, sevgiyle dolu bir kalptir.”
Beyhan kırgın
Gönderi Sahibi
Öncelikle teşekkür ederim. Evet sevgi gerçekten çok önemli, sevgisiz büyüyen çocuklar ne yazık ki insanlara karşı bir nefret beslemeye başlamış ve bu nefret korkunç sonuçlar doğurmuştur. Ailelere çok iş düşüyor bu konuda. Aslında çok da değil, sadece "sevgi" ile büyütsünler.
