Dostoyevski ve insan psikolojisi...
Ana karakterimiz Golyadkin. Kitabın başında anladığım, sosyal fobisi olan bir karakter olduğu. Ana karakterimiz hayatını yaşarken tek tip bir düşünceyi benimsemiş: İnsanlar benim iyi ahlaklı olduğumu, iyi bir insan olduğumu bilmeli veya düşünmeli.
Bu düşünce zaten sosyal fobinin temelinde mevcut. Kahramanımızın hayatı böyle devam ederken aniden kendine tıpatıp benzeyen, ikizi gibi biri ile karşılaşıyor. Kendisinin tamamen zıttı bir karaktere sahip olan ikinci karakterimiz görünüş itibariyle tıpatıp aynı. Kitap boyunca ikinci karakter , Bay Golyadkin'e karşı kötümcük bir tavır içerisinde. Türlü planlar, sinsilikler, ahlaksız diye tasvir edilen şakalar...
Bay Golyadkin sinirlendiğinde okuyucu olarak "İşte şimdi kendini savunup buna bir son verecek!!" Diyorum. Burada da sosyal fobisi gündeme giriyor...
Kitap boyunca düşündüğüm tek şey ikinci bay Golyadkin'in gerçek olup olmadığıydı. Bay Golyadkin şizofreni miydi? Hepsi bir hayal miydi? Bilemiyoruz. Ama kitapta ilaçların cebinden düştüğü sahne beni bunun hakkında fazlasıyla düşündürdü.
İnsan psikolojisini derinlemesine yaşamak için bir başyapıt değerinde.
·
46 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.