İvan İlyiç'in ÖlümüLev Tolstoy
Ölüm! İşte o kadar! Yaşıyordum... bir yaşamım vardı, ama şimdi usulca elimden kayıyor ve ben onu tutamıyorum.
Ne kadar anlamsız gelse de insana hayat, bağlandığı hiç bir şey olmasa dahi, içten içe yaşamaktan bıkmış olsa bile ölüm sürecinde "uzun ve ya kısa" hayata tutunuyor bırakmak istemiyor kitapta denildiği gibi: Bir idam mahkûmu kurtulamayacağını bile bile nasıl celladın elinden kurtulmaya çabalarsa, öyle debeleniyor, çırpınıyordu. Tüm çabalarına karşın, geçen her dakikayla o korkunç sona adım adım yaklaştığını hissediyordu. "Ölümü" hâlâ mümkünken yaşanmalı yaşanması gereken her şey tüm duygularla.