“Güneşi Uyandıralım” Şeker Portakal’ının devamı ve serinin son eseri “Deli Fişek”
Eserde kahramanımız Zeze’nin zengin bir aileye evlatlık verilmesi, kardeşlerinden ayrılması, yüreğinde bir kurbağa ile yaşaması Fransız şarkıcı Maurice’yi kendisine baba olarak hayal edişi, öğretmeni Fayolle’un ona gösterdiği şefkat ve rehberlik, Zeze’nin aşık oluşu ve artık büyümüş olması anlatılır.
Zeze yüreğine yerleşen kurbağa “Adam”dan güneşi uyandırmayı öğrenir. Maurice ise ona baba şefkatini, aşık olmayı öğretir.
Mutluluk nedir? Kim bilir? diye sorar Zeze. Çünkü mutluluğu, sevgiyi arayan bir çocuktur o. Ve bu eserde hüzünlü anların yanında mutluluğu da sevgiyi de tatmıştır.
“Zaman durağandır, geçen insanlardır “ der Zeze. Zaman aynı kalmış ama Zeze değişmiştir, büyümüştür.
Zeze’nin hikayesi “Şeker Portakal’ında olduğu gibi Güneşi Uyandıralım’da da ilgi çekici, hüzünlü…
“Güneşi uyandırmak” tabiri beni çok etkiledi. Artık mutlu olmak istediğimde, huzuru aradığımda, çözümsüz kaldığımda kendime içten bir telkin olacak.
“Güneşi Uyandırmak” için bir çıkar yol vardır her zaman.
·
74 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.