Ahh Boka, Nemecsek ,Gereb, Barabas, Csele, Csonakos beni tekrar çocukluğumun o arka sokaklarına götürdüğünüz için teşekkür ederim. O kadar akıcı ve muhteşem bir hikaye ki, elimden düşürmeden bi solukta okudum. Biz eskilerin çok çok özlem duyduğu bir çocukluğu, yazar bize tekrar yaşatıyor.
Sizin bilmem ama bizim çocukluğumuzun da bir arsası vardı hatta bir kaç tane boş arsa vardı.Biri piknik yapmalık, biri futbol oynamalık, biri evcilik oynamalık, biri saklambaç oynamalık diye bir sürü arsayı oyun alanımız olarak kullanırdık. Şimdi o arsaların her biri beton doldu. Çocukluğumun geçtiği o sokakta hiçbir hatırayı canlandıracak bir tek kalıntı bile yok. Neyse ki, Pal Sokağı Çocukları gibi çocukluğu hatırlatan kitaplar var.
Sokakta büyüyen çocukların en güzel çocuklar olduğuna inanıyorum. Çünkü biz hayal kurmasını bilen çocuklardık, düşüp dizimiz kanasa oyun bozulmasın diye acısını gerçekten duymazdık asıl acı olan oyunu yarıda bırakmaktı.
Bu kitapta da nefis bir çocukluk yaşanıyor, düşman diye tanımladıkları diğer mahallenin çocukları da tam olarak düşman diyemeyeceğimiz türden.Dünyadaki bütün çocukların Pal sokağından bir kere geçip, bu arkadaşlarla tanışmasını selamlaşmasını tavsiye ederim. Pal Sokağı ÇocuklarıFerenc Molnar