Savaş bitmedi, devam ediyor
" Babam Törekul Aytmatov
Bilmiyorum mezarın nerededir,
Bunu sana sunuyorum.
Anam Nahima Aytmatova,
Biz dört kardeşi sen yetiştirdin,
Bunu sana sunuyorum "
Kitap bu sözlerle başlıyor. Bu birkaç mısra bile yazılan bu eserin özeti gibi. Ölmüş ancak mezarı dahi bilinmeyen bir baba ve dört evladını tek başına yetiştiren bir ana. Kitabı bitirdikten sonra dönüp tekrar bu mısraları okuduğunuzda o zaman daha çok anlam kazanacak sizin için.
Berektli topraklar üzerinde, pasparlak güneş altında, kurumuş buğday başakları arasında çalışırken o güzide insanlar böyle almıştı kara haberi:
.
.
.
"- Evet ana, savaş başladı.
Ben bu savaş sözüne hala gerçek anlamını veremiyordum.
- Ne demek savaş çıktı? Niye savaş olsun ki? Savaş ha? Somra bu korkunç kelimenin anlamı daha belirgin, daha anlaşılır olmaya başladı kafamda. Bu sarsıcı haber, bu beklenmedik olay karşısında çaresizdim. Sessizce ağlamaya başladım. "
Yıl olmuş 2022. Günler haftaları, haftalar ayları, aylar yılları geçiredurmuş. Yıllar geçmiş, zaman eskimiş, çağ değişmiş. Ama savaş değişmemişti. Büyük güçler, küçük kalpler, kinli akıllar devreye girmişti . Bir bir değil, bin bin değil, milyon milyondu ölenler artık. Yaşam için denize açılanlar yaşamını yitirip kıyyıya vurmuştu. ...
Daha görmediğimiz, duymadığımız nice dram dolu tablolar vardı. Ve daha nice nice acılar...
Acaba bu kitabı savaşı başlatanlara okutabilir miyiz?
Ya da okutsak mesela anlarlar mı ki o büyük akılları ve küçük kalpleriyle.
Evet çok sevdik. Maysalbek'in şapkasını, Kasımın biçerdöverini, Caynakın paraşötünü, Alimanı Canbolatını ama en çok da Tolgonay ve Suvankulun Torgonay kuşunu sevdik. Torgonay kuşu ile başlayıp Torgonay kuşu ile biten bir hikaye.
Okunmaya, anlatılmaya, muhabbet edilmeye, tekrar tekrar okunmaya değer bir eser .
Alın okuyun, anlayın anlatın.
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.