Puan vermedi·100 syf.··Beğendi
···Okunma: 25 Aralık 2022 15:16 Yaklaşık 10 yıl önce, felsefeci Alain de Botton ile bir söyleşi yapmış; kendisine,
IŞİD’in güney sınırımızın ötesinde kafa kestiği, masum insanların yurtsuz
kaldığı o karanlık günlerde, hayata aydınlık gözlerle bakmanın bir yolu olup
olmadığını sormuştum. “İşe dünyanın istikrarsız bir yer olduğunu kabul ederek
başlayın” demişti. “Dünya, hiçbir zaman dengeli bir yer değildi. Şu dönemde iyice
çığrından çıktığını düşünebilirsiniz, ama aslında hep böyleydi. Hayat, -milyarlarca
yıl önce başladığından bu yana- hep tehlikeli bir deneyim olageldi.”
Medyanın “bugün”ü, “gelmiş geçmiş
en berbat gün” gibi gösterme eğilimine
de değinmişti Botton. Haksız değildi.
Dünya nüfusu 8 milyarı bulur, o sırada
gezegenimiz için anlamlı kararların
çıkmasını umduğumuz BM İklim
Zirvesi Taraflar Konferansı yine
hüsranla sonuçlanırken, Botton’un
sözlerini hatırlıyorum: “Şu anı
dramatize etmeyin.” Bu iyimserlik
çabamda bana, 140 yıl önce yok olduğu
düşünülen ve şu günlerde Papua Yeni
Gine’de yeniden boy gösteren siyah
enseli sülün güvercini de yardım ediyor.
Bu koca kuyruklu güvercin, “bugün”ü çok daha geniş perspektife oturtuyor.
“Onu bulmak, tek boynuzlu atı bulmak gibi bir şey!” Güvercini, küçük ve dağlık
Fergusson Adası’nda görüntüleyen bilim ekibinin lideri John Mittermeier, böyle
diyor. O ve ekibi, 1882’de görüldükten sonra sırra kadem basan kuşu bulmak için
Kilkerran Dağı eteklerinde yaşayan yerliler ve avcılarla sayısız görüşme yaptı,
geniş bir araziye 20 fotokapan kurdu. Bazı yerliler kuşa hiç rastlamadıklarını, bir
avcıysa onu dağların keskin yamaçlarında gördüğünü söylüyor, hatta ötüşünü bile
taklit ediyordu. Fakat sülün güvercini hemen görünmedi. Ekip adadan ayrılmak
üzereyken, fotokapanlardan birine yaklaştı ve kameranın önünde usulca yürüdü.
“Bir doğa korumacı olarak, bu hayat boyu hayal edeceğiniz andı” diyor Mittermeier.
Kim bilir; Botton’un dediği gibi, bugün belki de en karanlık gün değildir. Zor bir
yılı geride bırakırken, herkese umutlu bir yıl diliyorum.