Farabi,
felsefe, mantık, matematik, psikoloji, metafizik, tıp, müzik alanlarında büyük bir bilgin olarak tanınan, bu alanlarla ilgili hem yaşadığı döneme
hem sonraki dönemlere
ışık olan birçok eser bırakan,
“birinci üstat” olarak tanınan Aristo’dan etkilenip onun daha iyi anlaşılmasını sağlayarak
“ikinci üstat” olarak tanınan,
bazı kaynaklarda Fars kökenli olduğu söylense de genel kabul Türk kökenli olduğu düşünülen ilim adamı.
Buna rağmen Batı’da bizim gösterdiğimiz ilgiden çok daha fazla ilgi gördüğü, çok daha fazla araştırılıp eserlerinden hâlâ faydalanıldığı bilinmekte.
Felsefesini çok sevdiğim ve daha iyi anlamak istediğim, yazarın da kitabında bahsettiği gibi
toplum olarak da anlamaya,
öğrenmeye çalıştığımız bilginlerden olmasını
umduğum bir isim Farabi.
Bu sebeple kitabı görünce heyecanlandım.
Bu felsefe serisinden okuduğum
ve en çok merak ettiğim kitap olmasına rağmen beklentimi ne yazık ki karşılamadı.
Bu kadar kısa bir kitabın Farabi’yi tam olarak anlamak iÇin yeterli olmayacağını
elbette ki biliyordum.
Ama Farabi’nin kendi düşüncelerinin,
onun cümlelerinin bir özetiyle
karşılaşmayı umuyordum.
Kitap ise Farabi’nin iddialı bazı cümlelerinden yola çıkarak yazarın kendi anladığı şekliyle,
kendi görüşleriyle oluşturduğu
kompozisyonlardan oluşuyor.
Ki bu kompozisyon diyebileceğim bölümler
bence çok yüzeyseldi.
İnternetten bulabileceğimiz Farabi’yi anlatan herhangi bir makale,
bize Farabi’yi çok daha güzel açıklayabilir.
Sadece kitabın kapağındaki sözünden yola çıkarak bile hacimli bir kitap yazılabileceğini düşündüğümden ve buna göre bir beklenti oluşturduğumdan beni çok mutlu eden bir okuma olmadı.
Olumlu olarak söyleyebileceğim şey ise kitabın Farabi’yi merak ettirmesi, felsefesini araştırıp öğrenme isteği oluşturması olabilir. Yazarın da yapmaya çalıştığı şeyin bu olduğunu düşünüp fazla bir beklentiyle başlamazsak keyifli olabilir.
Keyifli okumalar :)
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.