Bu kitabı ben bir öneri üzerine okudum. Aslında hiç beklemediğim bir zaman diliminde gerçekleşti her şey. O sıralar hayattan sıkılmaya başladığım ve her günün birbiriyle tamamen aynı olduğu dönemlerdi. Bahsettiğim o anlamsız günlerde, bir adam Peter Pan kitabının önerisiyle çıktı karşıma. İşte dönüm noktalarımdan birisi bu adam oldu. Bu yüzden Peter Pan benim için çok kıymetlidir.
Şimdi gelelim kitabın içerdiklerine. Kitap, “Bütün çocuklar büyür, biri hariç.” cümlesiyle başlıyor.
Peter Pan asla büyümek niyetinde olmayan, hep çocuk kalmak isteyen bir karakter. Yazar neden böyle bir karakter yaratmak istemiş olabilir? Yazarımız James Matthew Barrie’nin 6 yaşındayken abisi ölüyor ve ölen abisinden sonra annesi bunalımdan çıkamayıp onu 13 yaşında ölen abisinin yerine koyuyor. Yazarımız da annesi üzülmesin diye abisinin yerine geçip yıllarca onun gibi davranıyor ve bu davranış sonucunda yazarda gelişimsel sorunlar ortaya çıkıyor.
Aslında bir çocuk kitabı olarak karşımıza çıkıyor. Fakat kitabı okuyup yazarın hayatı hakkında bilgi edindikten sonra anladım ki içerik çok daha derin bir anlama sahip. Mesela kitabın adı bir hastalığa konu oluyor: Peter Pan Sendromu.* İlk sendrom 1983’te Dan Kiley isimli bir psikanalist tarafından bulunmuştur. Hastalık ismini bu romandan almaktadır.
Kitabı okuduktan sonra filmini de izledim ve kitap ile film birbirine paralel şekilde ele alınmış. Filmi izlemeye başlamadan önce mantığımızı bir kenara bırakıp zihnimizin hayalperest yanını açmamız gerekiyor bunu yapabildiğimiz takdirde sonuna kadar keyif alabiliyoruz.
Son olarak kitap ve filmden ne gibi çıkarımlarım oldu bunu özetleyeceğim. Evet, çocuk olma fikri elbette kötü değil hatta bazen çocukluğumuza tekrar dönmek isteriz çünkü çocukken büyük sorumluluklarımız olmuyor ve istediğimiz kadar oyun oynayıp yaramazlık yapabiliyoruz. Ama büyüyen, değişen, bozulan bedenlerimiz karşısında karakterimiz de aynı reaksiyonları gösteriyor. Düşünsenize fiziksel görüntümüzün değiştiğini ama yine çocuk olarak kaldığımızı, açıkçası kulağa çok garip geliyor.
* Büyüme korkusu olan çocuklarda ve olgun oldukları halde çocuk gibi davranan insanlarda görülen davranış bozuklukları Peter Pan Sendromu olarak adlandırılır.
··
5,1bin Gösterim
3 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Harika bir inceleme olmuş, bu incelemeyi okumasaydım hep es geçerdim bu kitabı teşekkürler 🙏🏼
Bende okudum bu kitabı fakat zaten film-çizgi filmleriyle büyüdüğüm için biliyordum hikayeyi yine de kitapta okuduğumda Peter in bu kadar bencil olması ve Tinkerbell in Wendy i kiskacliktan öldürmeye calismasi (çizgi filmde de öldürmeye çalışıyor fakat pişman olup özür diliyordu) çok üzmüştü beni yine de gerçekten güzel bi kitap. Bu inceleme sayesinde yazarın böyle bir çocukluk geçirdiğini düşündüğümüzde Peter in bencilliği ve hep çocuk kalmasi daha da anlamlı oldu. Kitaba olan kırılganlığı mi azalttiniz🥺
