Yazar bu kitabı 8 ayda yazmış. Kendi hafızasını zorlayarak geçmişe dönmüş ve o küçük anıları kaleme almış. Kitapta bir olay örgüsü yok. Sanki yazar fotoğraf albümünü açmış ve geçmişte olan şeyleri ‘bak bugün bu olmuştu, şurda nasıl gülüyor şöyle demişti’ diyormuş gibi o anı anlatıyor. Sıcacık bir kitap. Duyguları öyle içten ki, ben de böyle hissetmiştim ama kimseye söyleyememiştim diyebiliyorsunuz. Tabii yazarın dilini okuyunca neden Nobel ödülü aldığını anlamak da zor değil :)
·
56 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.