İlk 14 yılı okurken ‘vaaay konuya çok güzel yerden girmiş’ diyordum. Sonra bir yerde hikayeler birbirine karışmaya başladı. Sonunu zor hatırladım. Yine de güzel bir kitaptı. Eğer 2 gün içinde bitirebilecek bir tatile vs getirirseniz güzel bir yaz kitabı olacağını düşünüyorum. Edebi dili fazla değil ancak verdiği mesajlar güzeldi. Okumaya değer ancak hayatınızın kitabı da olmaz.
Reklam
Kitap bana hiç akıcı gelmedi. Zor bitirdim hatta birkaç defa bıraksam mı diye düşündüm. Tam bir olay örgüsü ve zaman kavramı olmadığı için belki de. Yine okuduğuma pişman değilim. Tavsiye eder miyim, hayır. Asil bir ırktan diye aldığınız köpeğinizin sokak köpeği çıkmasıyla yaşadığı burjuvazi sorunlara odaklanıyor. Ama kitabı okurken de bir aydınlanma yaşamıyorsunuz. Bana kattığı özel bir cümle olmadı. Yıllar sonra nasıl bir kitap olduğunu da hatırlamam gibi geliyor. İz bırakan derin bir kitap değil de, çok derin anlamları varmış izlenimi veren ama siz anlamıyormuşsunuz gibi hissettiren bir kitap.
Yanındakiyle yaşlanır, aklındakiyle ölürsün.
Spoiler içerebilir*
Kaderine razı gelmesi bile yıllar almıştı, kızı ishakı baba belledi diye adamı kocalığa kabul etmişti. Ama ishak kendi aşkından, sevdiği kadının günbegün ölmesini kabul etti. Başkasıyla mutlu olabilecek bir kadını, sırf kendi bencilliği için yalan dolanla yanında tuttu. Gerçek aşk gerekirse kendini yakmaktır sevgili için. Gunala ile ishak birbirine çok denkti aslında. İkisi de sevdiği insanı öldürdü, gerçeği saklamasıyla. Ama insan denk olduğunu değil, olmak istediği kişiyi seviyor.
Kitabın sonu mantıken imkansız bitti. Hüzünlü bir son bekliyordum, mutlu sonla biten aşk yoktur diye. Ama şöyle hüngür hüngür ağlatan bir son çok iyi olurdu. Kitabı okuduğuma pişman değilim, sonunu beğenmediğim için 9/10.
