Kitap bana hiç akıcı gelmedi. Zor bitirdim hatta birkaç defa bıraksam mı diye düşündüm. Tam bir olay örgüsü ve zaman kavramı olmadığı için belki de. Yine okuduğuma pişman değilim. Tavsiye eder miyim, hayır. Asil bir ırktan diye aldığınız köpeğinizin sokak köpeği çıkmasıyla yaşadığı burjuvazi sorunlara odaklanıyor. Ama kitabı okurken de bir aydınlanma yaşamıyorsunuz. Bana kattığı özel bir cümle olmadı. Yıllar sonra nasıl bir kitap olduğunu da hatırlamam gibi geliyor. İz bırakan derin bir kitap değil de, çok derin anlamları varmış izlenimi veren ama siz anlamıyormuşsunuz gibi hissettiren bir kitap.
Yanındakiyle yaşlanır, aklındakiyle ölürsün.
Spoiler içerebilir*
Kaderine razı gelmesi bile yıllar almıştı, kızı ishakı baba belledi diye adamı kocalığa kabul etmişti. Ama ishak kendi aşkından, sevdiği kadının günbegün ölmesini kabul etti. Başkasıyla mutlu olabilecek bir kadını, sırf kendi bencilliği için yalan dolanla yanında tuttu. Gerçek aşk gerekirse kendini yakmaktır sevgili için. Gunala ile ishak birbirine çok denkti aslında. İkisi de sevdiği insanı öldürdü, gerçeği saklamasıyla. Ama insan denk olduğunu değil, olmak istediği kişiyi seviyor.
Kitabın sonu mantıken imkansız bitti. Hüzünlü bir son bekliyordum, mutlu sonla biten aşk yoktur diye. Ama şöyle hüngür hüngür ağlatan bir son çok iyi olurdu. Kitabı okuduğuma pişman değilim, sonunu beğenmediğim için 9/10.
Belki çocuğum olmadan önce bu kitabı okusaydım, abartıyor zannederdim. Ama bu gerçeklik karşısında, her bölümde kendimi görüp geçmiş travmalarıma dönmekten kısacık kitabı bir ayda bitirdim. Anne olmuş her kadına öneriyorum. Kendilerini yalnız hissetmemeleri için. Bu buhranların geçici olduğunu görmeleri için. Yazarımız irlandalı olduğu için bize göre eksiklikler de vardı. Kaynana baskısı, elti çocuklarıyla kıyas, görümcenin anneliğini beğenmemesi, her görenin EMİYOR MU diye sorması.. İyi bir anne değilim düşüncesiyle boğuşan tüm annelere kalpten sevgiler. Bunu sorguluyorsanız zaten iyi bir anne olmaya çalışıyorsunuzdur. Öpüyorum çocuk kalplerinizden.
Kitabın distopyası çok rahatsız edici. O yüzden herkes okusun diyemiyorum. Bırakmayı düşündüğüm sayfalar oldu ancak sonunu merak ettiğim için devam ettim. Sonuysa en çarpıcı yerdi bence. Yönetimlerin insanları baskı altında tutmak için yapay korkular üretmesi, o koşullarda bile elalem ne der düşüncesinin devam ediyor olması güzel vurgulardı. Ben genel olarak beğendim. Çocukların okumasını asla önermiyorum.
Kitap beni çok etkiledi. Amerikanın kanlı tarihini okudukça bu pembe Amerika rüyasına daha da sinirleniyorum. Kızılderililer ayrı köle düzeni ayrı etkiliyor. Afrika’dan getirilmiş zenci kölelerin özgürlük mücadelesini okuyoruz. Ana karakterimiz cora. Ben en çok annesi mabel e ne olduğunu merak etmiştim, onu da yazar kitabın sonunda açıkladı. Beklediğim bir şey olsa da 5 dakika duvarı izletti. Bu dünyada acı çeken, hapsedilen her insan için çok üzgünüm. Doğu Türkistandan, Amerika’ya hepimiz özgürlük mücadelesi veriyoruz hala. Zaman geçse de mücadele değişmiyor. Yazarın eline sağlık. Pulitzer ödüllü bu kitabı okumayı düşünenlere tavsiye ederim.
