Selam!
Daha önce bu yazarın bir kitabını okumuş ve beğenmiştim. Diğer kitaplarına da bakıp bu kitabını merak ederek aldım. Kitabı okudum ama beklediğim kadar beni kendine çekemedi. Beğendim de diyemiyorum beğenmedim de.
Gerçekçi bir anlatımı vardı. Konu olarak da gerçek bir salgından bahsediyor ama tabii ki kişiler ve yaşanılan durumların en önemlisi, kurgu. Duygusal olarak da yer yer zorladığı yerler oldu. Ama kitabın ağır ilerlemesi beni biraz soğuttu, bu sebeple kitabı beklediğimden çok sonra bitirdim. Ve kitap ilerledikçe bir yere bağlanacak mı veya bağlanacağı yer beni tatmin edecek mi? diye düşünmeye başladım. Kitabın sonunda da yeterince tatmin olmadım, bunu da söylemem gerek.
Birinci dünya savaşı ve beraberinde gelen salgın ile birçok insanın ölmesi, her şeyin birbirine karışması ve ortada kalan bir sürü çocuk... Pia, on üç yaşında küçük bir çocuktur; babası askerde, annesi ikiz bebekleri ile Pia'yı doyurma çabasındadır. Ama gel gelelim salgınla birlikte Pia, annesini kaybeder ve kardeşleriyle bir başına kalır. Sonrasında süregelen birçok olayla kendini kardeşlerinden ayrı ve birçok kötü durumla iç içe bulur.
İnsanların ön yargılarından, acıların insan yaptırabileceklerinden ve iyi insanların, diğer insanların hayatına nasıl güzellikle dokunabileceğinden bahsetmiş. En kötüsü olduğunu düşündüğümüzde bile, iyi şeylere dair hep bir umut olabileceğinden, sevginin güzelliğine de değinilmiş.
Kitap konu olarak güzel ama anlatım yönünden belli bir süre sonra sıkıyor. Yine de anlatmak istediğini anladım. Kitabı okuyup okumamak size kalmış.
·
55 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.