Nasıl bir giriş yapsam da okuduğum bu mektupların samimiyetini anlatsam bilemedim doğrusu. İliklerinize kadar acı duyguları, samimiyeti ve aşkı hissedebileceğiniz bir eser.
Ahmet Arif çok güçlü ve samimi bir kalem!
Klişeden uzak içinden geldiği gibi dorukların da yaşamış tüm duyguları ve bu hissi öyle güzel aktarmış ki mektuplarına okuyucuda da bu kadar derin bir etki bırakması bundan olsa gerek.
Ahmet Arif’in Leyla Erbil’e gönderdiği bu mektuplar aynı zaman da yazıldıkları dönemin entellektüel ortamı, yaşanan siyasi baskıları, sürgün günlerini ve içsel dünyasının ayrıntılarını da tüm çıplaklığıyla veriyor.
Mektupların girişleri bile öyle samimi ki içi gidiyor insanın. Sevdiğine hitap edilebilecek ne çok şeyle hitap etmiş. Her şeyimsin derken o kadar samimi ki her hitabında bunları göreceksiniz. “Leylım, Bacım, Kardeşim, Dost, Aziz Leyla, Kardeşim çocuk, Merhametsiz Ömrüm… ve daha nice hitap..
Hele mektupları bitirirken “gözlerinden öperim” ,”seni cehennem bir hasretle öperim” deyişleri yok mu..
Sosyal medya ile ulaşılabilirliğin artığı çağımızda herkesin birbirine yazabildiği hatta bir kişinin bir çok kişiye yazdığı ve aşkını sunduğu ve bunun çok normal karşılandığı yozlaşmış aşk anlayışına karşı, aşkın belki de en gerçekçi en samimi yanını sunuyor Ahmet Arif. Elde etme gayesi olmadan. Bu olmadı hadi başkası demeden. Sadece aşk duygusunu hissettirdiği için bile sevdiğine minnettar olan bir adam Ahmet Arif. Nefes alıyor olması, yaşadığı şehrin hava durumu gibi çok basit şeylerle bile mutlu olması ve cevap alamasa da bıkmadan usanmadan yazmaya devam eden bir adam. Tek bir mektup gönderebilmek için hamallık yaptığı aklıma geldikçe günümüzün samimiyetsiz aşklarından iğreniyorum doğrusu.
Bunun yanı sora Leyla Erbil’in şu sözü derinden yaralar hep yüreğimi “Sevilmek iyi edermiş insanları. Ben hiç mi sevilmedim.”
Leyla Erbil/ Tuhaf Bir Erkek
Ahmet Arif böyle severken Leyla Erbil’in böyle hissetmiş olması tuhaf gelmiştir bana. Bu konuya belki Leyle Erbil ile ilgili bir inceleme yaparsam o zaman tekrar yazarım.
Şimdilik bu kadarıyla yetiniyor keyifli okumalar diliyorum.
Benlik Dediklerim:)
“İyi bak kendine. Bir daha hiç bir anne doğurmayacak seni.”
“Canım benim,
Bilir misin, canım dediğimde içimden canımın çıkıp sana koştuğunu duyarım hep.”
“Sana doymak, korkunç ahmaklık olur..”
Ve daha ekleyemediğim niceleri…
Sevgiyle, sağlıkla ve kitapla kalın;)