Kitap ilk ve son
İlk
Gün ışığında boğulan sesler
Ve
Gün boyu kıvranan nefesler
Son
Gün sonu kırılan nefisler
Kapanış
Bölümden oluşmaktadır.
İlk bölümden şununla başlamaktadır.
biz üç adam
üç koyu renk ile doğduk anamızdan
evvel kulağımıza üfledi sur
gördük kıyameti ruhu saran cinneti
(Syf: 11)
Kapanış bölümünde kitabın adını verdiği üç adam şiiriyle bitirmiştim.
biz üç adam
bir doğumla doğduk anamızdan
aynı anda başka yerde
başka anda aynı yerde
☆☆☆
(Syf:131)
kaynadıkça içindeki sonsuz kordan
akkor oldu bedeni ışıdı mekan
(Syf:27)
suyun rengine aşina şakaklarıyla
durur içi uzun bir okyanus gibidir
(Syf: 31)
biz boyadık şafağı cillalı rengine
gardıroba kaldırdık karanlığı
içimizi gibi hep ışıklıdır burası
(Syf: 31)
ay ve güneş gece ve gündüz kardeştir.
(Syf:34)
Burada birlik beraberliği çok iyi bir biçimde ifade etmiştir.
dağ rengi rengini bilir gölgedeyken
saklar yurdunu kelimelerin
bir dağ susması çiçeklenir
(Syf: 38)
boşar nefsini bir talakta
bilir kendini bir âlakta
(Syf: 46)
bir yön erektir
bir ön gerektir
(Syf: 50 )
benim uçurtmam da böyledir
bir uçursam gök şaşırır
kuşağı renkten renge karışır
(Syf:73)
bu adam avucunda güncesi
kışın bağrında bir yaz düşüncesi
toplar derdi hasattır ta ekili ezelden
bezmez bu adam derdi bezse tez elden
(Syf: 77)
aşktır lehçesi
göktedir bahçesi
aşkı bilmezler
yok ya lehçeleri
(Syf: 77)
kabirsiz haritaları ölüm ölçekli
(Syf: 80)
vakit nakittir bize göre
(Syf: 93)
insan niyeti
insan medeniyeti
medeniyet bilmezler
yok ya insaniyetleri
(Syf: 120)
İyi okumalar şiirlerle kalın.
Hilal