Puan vermedi·236 syf.··Beğendi
···Okunma: 23 Kasım 2021 01:13 Henüz 17 Yaşında; Ahmet Mithat Efendi'nin Türk Klasik Edebiyatı'nın nadide başyapıtı. Büyük hikayelerin başlaması aslında tesadüflerin sonucunda gerçekleşir. Ahmet Efendi için de bu böyle bir başlangıç oldu. Ahmet Efendi'nin bir akşam yağmur bastırmasıyla arkadaşıyla kendilerine kalacak bir yer bulması ile başlıyor bu hikayemiz. Ahmet Efendi, arkadaşıyla bir genelevine gidip orada daha dünyayı hiç tanımayıp, gözlerini dünyanın zalim kapılarına açmış bir körpe kızla tanışır. Adı Kolyapi. Kolyapi, o dönemdeki "ahlaksız kadın" etiketi altında bastırılmaya mahkum olmuş bir genç kız. Oradaki kadınlara nazaran saf bakışlı, karşısındaki kişiyi kocası olarak kabul edecek kadar mahzun bir karakter. Ahmet Efendi, onu ilk gördüğünde acıma duygusunun ağır bastığını yüreğinin en derinliklerinde hisseder. İlk bakışta onun buraya ait olmadığını oradaki kadınların yanında bir çocuk olduğunu gözlemler. Bu yüzden Kolyap'nin hayat hikayesini öğrenmek ister. Genelevine hiç gitmeyen Ahmet Efendi, bu hikayeyi öğrenmek için sıklıkla oraya uğramaya başlar. Kolyapi ile aralarındaki samimiyet arttıkça Kolyapi, dünyasını ona açmaya başlar. Ahmet Efendi için artık tek bir düşünce vardır, Kolyapi'nin hayatını tekrardan ona bahşetmek. Bu yüzden çeşitli alternatiflerle kendisini Kolyapi'ye adama başlar.
Ancak bu adama vicdanının bir eseridir. Acıma duygusunun altındaki yürek sızlatan bu hikayemiz aslında hepimizin vicdanının sesidir. Yaşanmaya mahkum olan hayatlara karşı önyargıyla yaklaşmamamız gerektiğini ince ince dokuyarak bizlere sunuyor karakterimiz. Her yaşantının bir hikayesi olduğu gibi her gülümsemenin altında da bir acı vardır. Önemli olan bu acıyı görebilmektir.
Benim için parlayan eserler alanına girmeyi başardı. Şiddetle okumanızı tavsiye ediyorum, kitapla kalınız :)