Öncelikle söze nereden başlayacağımı bilememekle birlikte şöyle söylemeliyim ki kitap bi önceki seriler kadar beni heyecanlandırmadı. Aslında heyecanlandırmaması normaldi. Zeze artık büyümüş, genç bir delikanlı olmuştu. Yaramazlıklarının yerini gerçek yaşam kaygısı ve bulunduğu hayatı sorgulama almıştı. Kendi benliğini ve ne olmak istediğini sorgulayan farklı bir Zeze vardı karşımızda.(Burada Zeze ile ortak noktada buluştuğumu hissettim. Ben de onun gibi anlam arayışı içerisindeydim.) Bu yüzden kitabın ilk kısmındaki değerlendirmede yazdığı gibi kitap; olaylardan çok, psikolojik tahlillerin ele alınmasından oluşuyordu. Yine de sonun böyle havada değil de daha güzel olmasını bekledim.
Örneğin evlatlık alındığı aileyle arasının düzelip düzelmediği, kendi ailesine kavuşup kavuşmadığı/kavuşmayacağı vb kısımları ele alış şeklini merak etmedim değil. Ona rağmen puanım 8. Okumaktan keyif aldığım bir yazardı. Diğer eserlerini de okumayı düşünüyorum. Teşekkürler efenim. :)
·
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.