Paulo Coelho bu kitabıyla okçu sembolü ile hayat felsefesini bir araya getiriyor! Okçu yerine bir marangoz, kasap, bahçıvan da olurdu.... Hatta öğretmen de olur! Ancak çağdaş dünyada bir büroda, fabrikada çalışan ne kadar yaptığı iş ile böyle bir bütünlük geliştirebilir?
Okçuluk avcılık döneminden kalma günümüzde ancak sportif yeri olan bir uğraşı! Bununla bize hayat felsefesini anlatıyor... mistik sembollerle hayat felsefesi! Bu felsefe ne diyor?
- dostların önemli, onlar senin eleştirmenin değil seni kabul eden ve destekleyendir
- niyetin, düz, sağlam, kusursuz, yalın ve odaklı olsun
- yaptığın işin farkında gövdenle, nefesinle, bütün benliğin ve çevrenle hatta bununduğun evrenin bir parçası olduğunun bilincinde olsun
- bir işi yaparken aldığın duruş zatif ve sukut içinde olsun
- işi yaparken kullandığın aletler gövdenin bir parçası olsun. Gerilmesi gerektiğinde de durulması gerektiğinde de seninle birlikte değişsin
- niyet edip işe başladığında yalnızca izle ve işin gidişini takip et, bu deneyimden öğren
- ulaşmak istediğin amacının farkında ol, ona kapılma, onunla mücadele etme. O senin düşmanın değil, hedefine saygı duy.
- deneyimlerini özümse ve tekrar tekrar dene, hiç bir deneyimin bir anlamı vardır
- yaptığın işi tekrarladıkça o işin inceliklerinin fatkına var ve artık bilgiyi aşıp onun derinliklerindeki sezgiye eriştiğinde işi düşünmeden sürecin her anının bir parçası olarak yap
- yaptığın işin doğru mu yanlış mı olduğunu içselleştirdiğin ustan sana göemeni sağlayacaktır, ona güven
Bütün bu süreç bir bütündür. Sen de o iş de evrenin bir parçasıdır!
Mistik bir hayat felsefesi....çağdaş dünyada özlediğimiz bir birliktelik. Oysa çağdaş dünyanın işleri öylesine parçabaşı, öylesine yabancılaşmış ki, Coelho'nun felsefesi ancak hoş bir mesele garip bir gülümsemeden başka bir anlam ifade etmiyor!
Kitapta Murat Kalkavan'ın çizimleri çok hoş.... Benim hoşuma giden çizimi alıntılayayım.