Zeka puanı 68 olan 32 yaşındaki bir adamın hikayesi.. Charlie Gordon. Tek istediği herkes gibi olmak, herkes kadar akıllı olup, onların konuştuğu konularda söz sahibi olmak; sanat, din, politika gibi.
Tüm yaşananları Charlie'nin yazdığı raporlardan okuyoruz. İnanılmaz azimli, istekli bir insan; akıllı olabilmek için daha önce hiçbir insan üzerinde denenmemiş bir zeka artırma ameliyatını tereddütsüz kabul edecek kadar.. Eğer akıllı olursa sohbet edecek arkadaşları olacağını ve yalnız kalmayacağını düşünüyor.
Ameliyat olmak Charlie'nin kendi isteği fakat ameliyattan önce hemşirenin bir sözü insanı düşündürüyor : "Doktorların bunu yapmaya hakkı yok, eğer Tanrı isteseydi seni zaten öyle yaratırdı." Acaba doğuştan gelen özellikleri değiştirmeye çalışmak ne kadar doğru ve etik? Bu durum benim aklıma "Otomatik Portakal" kitabını getirdi. Orada klasik koşullanma yoluyla kişinin kendi seçimi olmadan iyi bir insana dönüştürülüyordu. Otomatik Portakal'daki Alex bunu kendisi seçmemişti, davranışlarında özgür değildi ki zaten deneyin etkisi de çok uzun sürmemişti. Özgürlük, seçim hakkı gibi kavramları hiçe saymışlardı fakat burada durum biraz daha farklı. Kişilik özellikleri yerine doğuştan zeka yetersizliği olan bir bireyin kendi isteğiyle zeka düzeyinin artırılması söz konusu olan.
Charlie'nin kendini geliştirmekte bu kadar azimli olma sebebini kitabın ilerleyen kısımlarında öğreniyoruz. Ameliyattan sonra çocukluk anılarını yavaş yavaş hatırlamaya başlayınca annesinin davranışlarını hatırlıyor. Onun normal bir çocuk olduğuna inanmak istemesi ve zihinsel geriliğini asla kabul etmek istememesini. Annesi onu normal bir çocuk haline getirebilmek için türlü yöntemler denemiş, çeşitli doktorlara götürmüştü. Fakat Charlie'nin kız kardeşi Norma doğduktan sonra ve annesi 2. çocuğunun normal bir çocuk olduğunu anlayınca Charlie'nin durumunu kabulleniyor fakat bu ondan vazgeçmesine sebep oluyor. Ve Charlie reddedilen çocuk haline geliyor. Hayatı boyunca dışlanıyor.
En acısı da arkadaşı zannettiği kişilerin ona yaptığı zorbalığı anlayamaması..
Charlie bu ameliyatı çok istekli bir şekilde kabul etmişti ve ameliyattan sonra her şey çok güzel olacak diye düşünmüştü. Fakat zeka seviyesi yükseldikçe yalnızlaşıyordu. Zekileştikçe çevresinden kopuk, sevgisiz ve yalnız bir insan olmaya başladığını fark ediyor. - Sevgi ve şefkat eli değmeyen zeka ve eğitim beş para etmez. -
Oldukça duygusal ve empati becerisi kazandıran bir kitap, okumanızı tavsiye ederim.
·
208 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.