"Ya gerçekten yaşamam gerektiği gibi yaşamadıysam, bilinçli seçtiğim yaşamım yanlışsa?.."
Bu sözler ölümün kıyısında çırpınan İvan İlyiç'e ait. Hayatında birçok başarıya ulaşmış, mantıklı bir evlilik yapmış ve böylece her şeyin rayına girdiğini ve ömrünün sonuna kadar mutlu ve hür yaşayacağını düşünen baş karakterimiz; hırsı, anlayışsızlığı, kibri ve eser miktarda bencilliğiyle kaderin onun için çizeceği yoldan habersiz bir yaşam sürer. O da herkes gibi ya da birçoğu gibi bir şeylere sahip oldukça daha fazlasını istemeye, olanla yetinememe hastalığını tüm vücudunda kanser gibi büyütmeye başlar. Sonrası ise ilk cümleden anlaşıldığı gibi: Sorgulama, pişmanlık, hata yapmış olma ihtimali vs...
"Geri geri giden trende insanın ileri gittiğini sanması, neden sonra asıl yönün farkına varması gibiydi durumu."
Aynen böyle, geçirdiği hayatın yalanlığının farkına varışı, ama tabii haliyle biraz geç kalışı anlatılıyor kitapta. Kısa, hızlıca okunabilecek bir kitap.
·
177 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.