İlk kez bir Ahmet Ümit kitabı okudum. Polisiye seven biri olarak hevesle aldım kitabı. İlk sayfalarıyla beni içine çekmeyi başardı. Ancak kitabın son kontrolü yapılmamış gibi bir havası var. Noktalar virgüller olması gereken yerlerde değil, bazıları yok. Bir kitabın akıcılığında en önemli unsurlardan biri olduğunu düşünüyorum yazım ve noktalamanın. Bu yüzden bir daha Ahmet Ümit okumak istersem de aynı yayın evini tercih etmeyeceğim. Bir daha okumak ister miyim, ondan da emin değilim.
Kitap, İstanbul'un eskiden gözde olan bir semtini saçma sapan nedenlerle hep beraber mahvedişimizden bahsediyor, Beyoğlu'nun kültürel ve etnik zenginliklerinden de bahsedilmesi çok hoş. Ama ben başkomiser Nevzat'ın kamu spotu gibi cümlelerini okurken neredeyse hiç zevk almadım. İletilmek istenen mesaj iyi, hoş ama bunu kitabın olay akışına ve diline yedirerek yapmak gerek diye düşünüyorum. Kitabın ana konusu olması gereken cinayet insan ilişkileri anlatılırken fazla arka planda kalmış gibi hissettim. Katilin kimliği beni şaşırtsa da yeterli gelmedi kitabı beğenmem için.
Gizemli bir cinayet hikayesi, ancak ondan daha önce toplumsal sorunlara değinen, yakın ve eski geçmişi bize hatırlatan bir kitap.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.