O şarkıların ardında ne ilhamlar, o kayıtsızlığın altında ne kaygılar, o sıkılganlığın altında ne sorgular varmış meğer. Çok beğendim; kendini samimi şekilde, sempatikleştirmeden ya da gerekçelendirmeden, filtresiz, sadece anlatmak az bir şey değil bence. Hele 20-30 yıl önceki, hatta çocukluk dönemlerini anlatırken, hayata ve yaptığı işe karşı o eski heyecanı da kalmamışken üstelik, o heyecanı ve tutkuyu yeniden yaşıyormuşcasına anlatabilmek bir başarı gibi geliyor bana. Teoman hep iyi bir şarkı sözü yazarıydı benim gözümde, bu kitapla birlikte sanırım genel olarak yazmak konusunda belli bir yetkinliğinin olduğunu düşünüyorum. Şarkılarından söz ederken sanki bir hikâye yazmışçasına; bir dünya yaratmaktan, karakter yaratmaktan bahsediyor mesela, hatta kendini en çok böyle dünyalar yaratabildiği, aynı hikâyeyi farklı karakterlerin ağzından anlatabildiği İki Yabancı, Zamparanın Ölümü, İstasyon İnsanları, En Güzel Hikâyem, Bugün gibi şarkılar yazdığı zaman beğendiğinden bahsediyor. O şarkıların çıkış noktalarını okumak ve bizzat Teoman tarafından analizlerini duymak çok güzeldi açıkçası. Teoman'ın şarkılarını seven biri olarak etkilendiği sanatçıları, hayatına girip çıkan insanların onda bıraktığı izleri şarkılarına nasıl yansıttığını okumayı sevdim. Kitabı gerçekten severek okudum, Teoman'ı ve şarkılarını sevenlere mutlaka öneriyorum.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.