İlk defa okuyor gibi tekrar tekrar okuyabilmeyi dilerdim...
Kitaplar hakkında çok iddialı konuşmayı sevmem, çünkü her okurun tarzı, beklentisi, satırlarda görmek istediği duygu-fikir, kitaptan alacağı kazanç farklıdır ama bu kitap için "mükemmel" ifadesini kullanmadan geçemeyeceğim.
Üstelik daha önce başladığım, ilk sayfalar ilgimi çekmeyince okumak istemeyip kenara bıraktığım sonra tekrar elime aldığım bir kitap.
"İhtiyacım şimdiymiş, uygun zaman şimdiymiş demek ki" diyorum kendime.
Belki daha önce okusam şimdi gördüklerimi ve anladıklarımı farkedemeyecektim.
Bazen nefesimi tutarak, bazen kapanan gözlerimi zorlayarak, bazen boğazımda yumru gözlerimde yaşla okudum. Duygusal bir eser olduğu için değil, kendime dair çok yer bulup, kendi handikaplarımı çözme konusunda ışık bulduğum için.
Fikren muhalif olduğum yerlerde kendi kendime -sesli- "ama Nietzsche şöyle şöyle olmaz mı?" diyecek, itiraz edecek kadar kapıldığım bir kitap oldu.
Tek cümleye sığdırmam gerekse "Ruhsal özgürlüğün anahtarı" derdim.
Aaahh evet, mükemmel olduğu konusunda tereddüt duymuyorum. Kitabı ilk defa okuyor gibi tekrar okuyabilmesi dilerdim ...
·
115 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.