Kitap, beş çocuğun duvara "Halk düzenin değişmesini istiyor, doktor sıra sana da gelecek" yazısını yazması ile başlayan, ardından bu çocukların hapse atılması suretiyle türlü işkencelere maruz bırakılıp içlerinden Hamza el hatip in öldürülmesi ile alevlenen Suriye iç savaşını, özgürlük mücadelesi içindeki Suriye halkının çektiği zulmü, anlatıyor. Yaşanılanlar öyle acı öyle üzücü ki kelimelerin arasında bu acıyı böyle derinden hissedebiliyorken bu zulmü gercekten yaşayan mazlum insanların hissettiklerini hayal edemiyorum. Zindanda yapılan işkenceler insanlık adına öyle utanç verici ki... Bir insan nasıl ve neden bu denli vahşileşebilir? Korkunç olmanın da ötesinde ki burada anlatılanlar sadece kısa bir süre içinde yazarın şahit oldukları. Bu işkencelerin yanında dışarıda olup da hapse giren sevdiklerini yıllarca belirsizlik içinde bekleyenlerin belki ömür boyu sürecek işkenceleri de var.
Suriye olaylarını gazetelerden oradan buradan okuduğum kadarıyla ile biliyordum. Ancak olayları içeriden bir gözden okumak bakış açımı değiştirdi. Bu mücadeleyi daha iyi anlamamı sağladı.
Gösterilere katıldığı için hapse atılıp işkence gören Ebu Sabit " Biz sadece onurluca bir hayat istiyoruz. Özgürce yaşamak adaletle yönetilmek bizim de hakkımız." demişti. Bu sözün üzerinden yirmi yıldan fazla bir süre geçti bu süre boyunca akan kan hiç durmadı. Suriyenin içinde bulunduğu durumdan çıkması ve halkın özgürleşmesi gercekleşmesi pek mümkün görünmeyen bir rüya olarak kaldı.
Kitabı bitirdikten sonra ve özgürlük için mücadele eden insanların yaşadıklarını okuduktan sonra gündelik bazı küçük meseleleri dert olarak gördüğüm için utanç duydum.
Bu kitap vesilesiyle bize mazlumların sesi olan adem Özköse'den Allah razı olsun.
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.