“Kalp, bazen bozuk bir saat, bazense ibresi yanlışı gösteren bir pusuladır.”
Herkese merhabaaa! :)
Eflâl II kitabından söz etmek istiyorum bugün sizlere. <3
İkinci kitap, ilk kitaptan çok daha iyiydi bence. İlk kitap, çoğu seride olduğu gibi karakterleri tanımaya ve konuyu anlamaya çalışmakla geçmişti doğal olarak. Ama ikinci kitabı okuyunca anladım ki, olayların içyüzü de karakterlerin gerçek yüzü de bu kitapta saklıymış asıl. Yine olay örgüsünde ufak tefek boşluklar ve kopmalar vardı ama karakterler çok daha iyi işlenmişti. İlk kitapta hiçbir davranışına anlam veremediğim ve dengesiz bir adam olarak gördüğüm Karan’ın ağzından okuduğum kısımlarda, neyi ne için yaptığını anlamış ve Eflâl’e olan hislerini en yalın hâliyle görmüş oldum. Bu sayede ona olan bakış açım tamamen değişti. Bu kitapta Eflâl’i de daha fazla sevdim. İlk kitaptakinden çok daha olgun ve aklı başında bir kadın vardı karşımda çünkü. Sevdiği herkes tarafından bir anda ihanete uğramış olmasına rağmen duygularını çok iyi kontrol edebilmesi ve öfkesinin, içindeki sevgi ve merhamete gölge düşürmesine izin vermemesi, takdire şayandı. Bir de çok şükür ki, iç sesiyle daha az konuşuyordu artık. (: Bunun sebebi, kendini daha rahat ifade edebilmesiydi bence. Diğer karakterlerden söz edecek olursam, ilk kitapta tanışma şerefine nail olamadığım Alptekin’e tek kelimeyle ba-yıl-dım! Arif ile ikisinin olduğu her kısımda gülmekten yanaklarım ağrıdı. :D Ama başlarda biraz haksızlık ettiler bence çocuğuma yaa. Hiçbir şeyi isteyerek yapmadı ki o. Bedelini de ağır bir şekilde ödedi zaten. :( Bu kitapta Ömer’in yürek yangınına da daha yakından tanık oldum tabii. Ah, Ömer… Onunla ilgili her kısımda, hatta sadece adı geçtiğinde bile gözlerimin dolmasına engel olamadım. :’( Anlayacağınız, bu kitap beni duygudan duyguya sürükledi. Finaliyle de aklımı başımdan aldı resmen. Öyle bir noktada bitti ki, ne desem, ne düşünsem hiç bilmiyorum. Sessizce 3. kitabı beklemekten başka çarem yok sanırım. Umarım çok fazla beklemem/beklemeyiz. :’)
-> Sevdiğiniz bir insanın, sizin iyiliğiniz için sizden bir şeyler sakladığını öğrenseydiniz eğer, affeder miydiniz onu?
R. İdeli
Eflâl II kitabından söz etmek istiyorum bugün sizlere. <3
İkinci kitap, ilk kitaptan çok daha iyiydi bence. İlk kitap, çoğu seride olduğu gibi karakterleri tanımaya ve konuyu anlamaya çalışmakla geçmişti doğal olarak. Ama ikinci kitabı okuyunca anladım ki, olayların içyüzü de karakterlerin gerçek yüzü de bu kitapta saklıymış asıl. Yine olay örgüsünde ufak tefek boşluklar ve kopmalar vardı ama karakterler çok daha iyi işlenmişti. İlk kitapta hiçbir davranışına anlam veremediğim ve dengesiz bir adam olarak gördüğüm Karan’ın ağzından okuduğum kısımlarda, neyi ne için yaptığını anlamış ve Eflâl’e olan hislerini en yalın hâliyle görmüş oldum. Bu sayede ona olan bakış açım tamamen değişti. Bu kitapta Eflâl’i de daha fazla sevdim. İlk kitaptakinden çok daha olgun ve aklı başında bir kadın vardı karşımda çünkü. Sevdiği herkes tarafından bir anda ihanete uğramış olmasına rağmen duygularını çok iyi kontrol edebilmesi ve öfkesinin, içindeki sevgi ve merhamete gölge düşürmesine izin vermemesi, takdire şayandı. Bir de çok şükür ki, iç sesiyle daha az konuşuyordu artık. (: Bunun sebebi, kendini daha rahat ifade edebilmesiydi bence. Diğer karakterlerden söz edecek olursam, ilk kitapta tanışma şerefine nail olamadığım Alptekin’e tek kelimeyle ba-yıl-dım! Arif ile ikisinin olduğu her kısımda gülmekten yanaklarım ağrıdı. :D Ama başlarda biraz haksızlık ettiler bence çocuğuma yaa. Hiçbir şeyi isteyerek yapmadı ki o. Bedelini de ağır bir şekilde ödedi zaten. :( Bu kitapta Ömer’in yürek yangınına da daha yakından tanık oldum tabii. Ah, Ömer… Onunla ilgili her kısımda, hatta sadece adı geçtiğinde bile gözlerimin dolmasına engel olamadım. :’( Anlayacağınız, bu kitap beni duygudan duyguya sürükledi. Finaliyle de aklımı başımdan aldı resmen. Öyle bir noktada bitti ki, ne desem, ne düşünsem hiç bilmiyorum. Sessizce 3. kitabı beklemekten başka çarem yok sanırım. Umarım çok fazla beklemem/beklemeyiz. :’)
-> Sevdiğiniz bir insanın, sizin iyiliğiniz için sizden bir şeyler sakladığını öğrenseydiniz eğer, affeder miydiniz onu?
R. İdeli
·
389 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.