Sokakta gördüğünüz birini çevirip muhabbet ederseniz hayatınızdan kesitlerin ne kadar benzediğini görürsünüz.Aynı kadere sahip olmasak bile benzer anıları bize bağışlayan bu toprağın hikayesi en sonunda sıkıcı ve monoton gelmeye başlar belki , anıların yerini dedikodular almaya başlar ve düşüncelerimiz bizi terk edip , sıradanlığın saflarına gönderir.Halbuki bizi biz yapan derinlerde saklı düşüncelerimiz ve hayallerimiz , umutlarımız galaksinin parlayan yıldızlarının ucunda , pişmanlıklarımız denizin karanlık diplerinde ve sıradanlık hiç var olmamış bir yalan , sadece durup evrenin sesini dinlememiz gerekiyor , ağla dediğinde ağlayıp, gül dediğinde gülmemiz gerek , anılarımızı yüzeye çıkardığı için balinalara , hayallerimizi yıldızlara kaçırdığı için astronomiye kızamayız , huzuru bulmak için kendimizi yaşamalıyız..