Mustafa Kutlu - Hüzün ve Tesadüf kitap incelemesi1000Kitap
"Bir şey yap güzel olsun... Huzura vesile olsun, rikkate yol açsın, şevk versin, hakikate işaret etsin."
Mustafa Kutlu'nun okuduğum üçüncü eseri olan "Hüzün ve Tesadüf", durum hikâyelerinden oluşmasına rağmen klasik paragraf anlayışını içermeyen yer yer şaşırtıcı, insanı gülümseten, hüzünlendiren, yaşamın bazı ayrıntılarına yer veren özel bir kitaptır.
Bazen güzel şeylere tesadüf edersiniz; mutluluk ve hüzün bir arada yaşanır. Öyle bir hâl içerisinde bir hikaye oluşturmuş bence.
Kitaptaki hikâyelerin hepsini sevdim diyemem. Sevmeme sebebim de anlamlandıramamam. Çoğu zaten ucu açık bırakılmış. Bazılarında "ee yanii?" gibisinden oldum :-D Tema hüzün olabilir ama anlatımda hüznün içinde gülümsetiyor insanı.
Durum hikayesi okumayı o kadar sevmesem de Mustafa Kutlu'nun yazımı beni hemen çekti. Betimlemeleri o kadar iyiki sanki kitaptaki bir karakter de benmişim gibi hissediyor insan. Bu yüzden fazla sıkılmadan bir çırpıda okunuyor.
Kitapta en etkilendiğim hikâyelerden biri de Mahzun Mücahit'di. Savaşa katılmak için evinden ayrılan ve ancak yıllar sonra ailesine kavuşabilen bir askerin hikayesini anlatıyor. Askerden dönen babanın oğlunun şu sözleri hikayeyi derinden etkiliyor; "Kolun nerde kaldı baba, dedim sessizce."
Özellikle durum hikâyesi tarzında okumayı sevenlerin ilgisini çekeceğini düşünüyorum. Kafa dağıtabileceğiniz çerezlik bir kitap. Bence fena değildi. Okumak isteyenlere keyifli okumalar. Sağlıkla, kitapla kalın!
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.