Bana Martin Eden’i hatırlattı. Tabi tamamen farklı konular ama insanların Martin’e ve Charlie’ye olan tepkileri ve ikisinin de aydınlanma yaşadıktan sonra bu tepkilerde yaşadıkları hayal ve kalp kırıklığı…
Çok güzel bir kitaptı, özellikle son cümle çok vurdu beni.
Zeka geriliği yaşayan ya da zihinsel engelli insanlara nasıl davranıldığını gözler önüne seren ve ikiyüzlülüğümüzü vurgulayan bir eser olmuş.
Charlie’ye çiçekler…