Halide Edib Adıvar'dan daha önce birkaç kitap daha okudum ve 
Dağa Çıkan Kurt aralarında en az sevdiğim kitap oldu. Kitabın arka kapak yazısı milli mücadele döneminde gölgede kalan kişilere dair hikâyeler okuyacağımızı vadediyor. Kitabı okumaya başladığımda pek de öyle olmadığını düşündüm. Evet, o dönemde geçen hikâyelerden bahsediyor ama sadece tarihsel olarak milli mücadele dönemiyle örtüşen hikâyeler de var. Kimi hikâyede hiçbir şekilde savaştan bile bahsedilmiyor. Zaten kitabın son kısmında Halide Edip'in yurtdışı seyahatlerini yazdığı gezi yazıları bölümü yer alıyor. Ne alaka? Gezi yazısı okumayı hiç sevmem ve neredeyse hiç tercih etmem. İçeriği ile vermeyi vadettiği uyuşmadığı için beni çok zorlayan ve hayal kırıklığına uğratan bir kitaptı. Halide Edip'in kalemini çok seviyorum, bu sevgi bu kitapta da değişmeden kaldı. Keyif almadığım kısımları okurken bile kurduğu cümlelere hayranlık duyduğum oldu. Yazarın bütün kitaplarını okumak istediğim için okuduğumdan pişman değilim ama Halide Edip'in başta kitaplarını okumayan birisine bu kitabı başlangıç olarak tavsiye etmem. En sevdiğim hikâyeler ise şunlar oldu:
Efe'nin Hikâyesi
Bayrağımızın Altında
Kurdun Memleketinde
·
154 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.