Varolmanın Dayanılmaz YorgunluğuEdebiyat
Öncelikle bir kitap adının hakkını ancak bu kadar verebilirdi diye başlamak istiyorum. Bu kitabı kahvenizi elinize alıp rahat rahat okuyamıyorsunuz. Baştan sona ciddi anlamda insanı huzursuz ediyor her satır...
Pessoa'nın inanılmaz bir hüznü var hayata karşı bu çok belli ki öyle olmasa böyle bir kitabı yazamazdı diye düşünüyorum. Bunun da sebebinin aile travmaları olduğunu düşünüyorum. Hayat öyküsüne baktığımızda ihmal edilen ve çok yüksek ihtimalle sevgisiz büyüyen bir çocuk görüyoruz.
Kitaptaki bazı cümlelerde de sevgisizlik ve yalnızlık çok belli ediyor kendini. Yazar Nietzsche'yi epey içselleştirmiş gibi geldi bana bir de çünkü birçok yerde hem Nihilist tavır hem de Nietzsche'nin üstün insanına göndermeler mevcut.
Son olarak bu kitaptan varoluş sancısı denilen şeyin insanı ne kadar bunaltabilceğini ve gerçekten sevgi ile tanışmamış bir insanın ne kadar buhranlı olabileceğini öğrenebilirsiniz.
Okuyuculara şimdiden keyifli okumalar değil de keyifli yorgunluklar dilerim. Çünkü gerçekten yorulacaksınız okurken. :)
··
73 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.