"Insan denen şey, anılarını yakıt olarak kullanıp yaşamını sürdürüyor olamaz mı acaba?"
Sonu okuyucuya bırakılan kitaplardan nefret ediyorum. Acılar içerisinde yerde kıvranırcasına kalıyorum kitap bitiğinde. Murakami’nin diğer kitaplarında bu beni rahatsız etmemişti ama bu kitap içimde çok büyük bir eksiklik hissiyatı yarattı.
Konunun işleniş şekli, olay akışı harikaydı. Karakterlerin “gerçekçiliğine” bayıldım. Keyif alarak okudum. Bütüne baktığımda kitabı çok sevdim. Eri’nin bölümlerini olurken kamera açısından odayı ve olayı gözlemlemek inanılmaz keyif verdi bana. Kendimi o anda ve orada hissettim.
Ama sonu ne yazık ki istediğim şekilde olmalı.
Murakami kitaplarını okumayı çok seviyorum ama sanırım en az sevdiğim kitabı şimdilik bu olacak.
Bunun dışında olumlu tarafına bakarsak kitap sayesinde bir sürü yeni şarkı keşfettim ve aynı şekilde bu kitap sayesinde öğrendiğim Alphaville filmini yakın zamanda izlemeyi düşünüyorum.
·
279 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.