Üç beş kelam edeyim.
İlginç bir kurgu. Sanki kitapta karakterler insan gibi çok yönlü değilde insanın bir yönünü tasvir ediyor. Bu yüzden kitaba uzaktan bakınca içinde bir sürü kişi değil sanki koca bir kişi var gibi hissediyorum.
Kitabı bana göre farklı kılan şey, her defasında ana karakterden bir halis nedamet tiratı duymayı beklerken yine kibir fışkırtısı işitmek. Yahu bulsana doğru yolu derken veya öyle bir son beklerken doğruya meyledecek cihazın karakterimizin içinde olmadığını tekrar hatırlıyor ve alışılmışlıktan uzaklaşan bir kurgunun içerisine dahil oluyorsunuz.
Kitabın hoşuma giden bir yönüde, ana karakterin sanat merakının betimlemesi saolsun okuru sanatsal bir gezintiye çıkaran anlatılar. Hem yazarın birikimine hayran kalmanıza hemde entellektüel bir haz almanıza fırsat veriyor. Hoş kitaptan sonra entellektüel kelimesinden bir tık iğreti duymaya başladım ama neyse.
Kitabı, yazık oldu kimisine, müstehaktı birisine diyerek özetleyebilirim.
Okuyun. Okutturun.
·
12 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.