Kapak Kızı,Ayfer Tunç'tan okuduğum ikinci kitap oldu.İki günde su gibi aktı gitti diyebilirim.Üçlemenin (Kapak Kızı,Yeşil Peri Gecesi,Osman) ilk kitabı olarak herşey o kadar yerli yerinde yazılmış ki.Karakterlerin tanımı,olay örgüsü,sonuç tamamen birbirleriyle uyum içinde ilerlemiş. İlk kitabın ana konusu genelde hayata kafa tutan Şebnem'in etrafında dönüyor fakat Şebnem karakterinin kendi ağzından bir hikaye duyamıyoruz.Onun yerine Selda ile kendi sınırlarımızı,Ersin ile hayattan beklediğimizi ve Bünyamin ile evlilik hakkında git gelleri okuyoruz.bazen bir kitap karakteri insanın kendi geçmişine dokunabiliyor ya Selda benim için öyle bir yerde oldu.En çok onu okurken çizdim kitabı.En çok onu anladım. Ve kitabı okurken hep kafamda;insanlar hergün,her yerde birbirleri ile karşılaşıyor.aynı kafede oturuyor,aynı otobüsü paylaşıyor ama hiç kimse birbirinin hikayesini bilmiyor oluşu döndü durdu.Tesadüf yada tevafuk bazen aynı kaderi yaşayan insanları bir araya getiriyor.Bazen aynı yolu beraber yürümelerine vesile oluyor.Ne tuhaf. Okuyacak olanlara şimdiden keyifli okumalar dilerim...
·
64 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.