Güzin ablası Kitaplar olan bir kız... ah bilmiyordum öldüğünü! şiirden bir ağacın gölgesinde oturmuş, çam iğnelerinden gerdanlıklar diziyorsun sanıyordum bir iğne kalbine bir iğne kalbime biri kolyene hiç çiçekli bir şiir yazmadığını biliyordum ama! hiç çiçeklerden taç da yapmadığını... nereden mi biliyordum? papatyaların ölü doğduğu bahçemde ondördümde gerdanıma sapladığım çam iğneli kolyelerimden... o reçineli iğneler ki bilirsin, akarsu kolyeler niyetine takındığımız intihar süslerimizdi bizim bilmiyordum öldüğünü! hani şiirinde "ulumak gibi ağladığın" çocuk parkları var ya, işte kimi geceler def-n-edildiğim o parklarda köpeklerin ve erk-lerin ablukasında tıpkı senin gibi, sadece "tanrım!" derken ah tanrım! tanrım! tanrım! derken ve başka bir şey diyemezken ve ahım ve gözyaşlarım arş-ı âlâya yükselirken ve boş salıncaklar "iyi niyetli ve sevimli" çocukluğumuzu sallarken ve tam o esnada bir tekmeyle kapaklanıp "kırk üç numara ayakkabılarla çiğnenirken" ve karanlık çizerken yüreğimi, gözlerimi, uluman ulumama yarendir sanıyordum bilmiyordum öldüğünü ! affet beni, bilmiyordum! evet, çiçekli şiirlerimiz yok bizim muhtemelen hiç olmayacak ama, ah keşke yaşasaydın ve tanısaydım seni ve hiç değilse "arkasında darmadağın gövdelerimizi sakladığımız çiçekli perdelerimizden" oyuncuktan papatyalar toplasaydık birlikte, gam iğneleriyle keder dizmek yerine o kandırık çiçeklerden kahkahalı taçlar yapsaydık! bilmiyordum öldüğünü belki de bilmek istemiyordum! ölüm şairin terkisinde kendimden biliyordum ama seni çiçekli bir şiir yazmadan aldığını, inan bana bilmiyordum! şimdi sana söz veriyorum : bunca acıya ve kıyıma rağmen, börtülü-böcekli şiirler yazmamaya ettiğim yeminime rağmen, ölüme rağmen çiçekli şiirler yazacağım illâ ki bir gün! biri kalbine biri kalbime biri de inat, bu karanlık sessizliğe! Ve bu kitapla Didem Madak üçlemesi biter.... Keşke daha fazla yazabilseydi dediklerimdensin....Yine kısa ama özlü bir şiir kitabı,çok güzel süslenmiş kelimeler,raks eden cümleler.Pulbiber mahallesi gerçek bir mahalle ve orada yaşanılanları aktarmış bize şiirlerinde. Toplumsal kişilikleri dahil ettiği kadar gerçek,bahsettiği şeylerde hayali olacak kadar iç içe dizeler yer alıyor şiirlerinde. Yaşadığı onca acıya mizah ekleyecek kadar da şaşırtıcı... Ve Tarık Tufan demiş ki; “Allah insanı ince bir âh'tan yarattı. En iyi Didem bilir bunu. Burada olaydı da anlataydı. Burada olaydı da susaydı, susaydı ama bir dizecik de olsa yazaydı merhem niyetine. Derdimize derman niyetine...
··
1.340 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Çam iğnelerinden gerdanlık dizdirdiniz bana da okurken bir iğne de benim kalbime... Sizi çok tanımak istedim. Bu duygu dolu cümleler kime ait. Yüreğiniz incinmiş belli ki. Yaraları kalpler birbirini tanır. Kaleminize, yüreğinize, hissiyatınıza sağlık.
