Hemingway'in uzun zamandır okumayı istedigim, ilk okuma deneyimimde başarısız olup yarıda bıraktığım ve en nihayetinde okumayı başarabildiğim o meşhur romanı.
Silahlara Veda Hemingway'e büyük ün sağlayan en önemli romanı. Bu cümleyi kitaba başlamadan okuduğumda epey iddialı gelmişti ilk okuduğumda kitabı yarıda bıraktığımı düşünürsek. Ancak yarıda bırakmamın benmişim onu çok net anladım. Romanın dilini, diyaloglarını ve karakterlerini kesinlikle anlayamamışım. Şimdiyse kendimi romanın bir parçası gibi hissediyorum.
Kitabın adını duyunca bir savaş döneminin anlatıldığı çok net anlaşılıyor. Ama savaş ağırlıklı olacağını düşünürken (ki kesinlikle savaşla alakalı bölümleri de çok iyi anlatmış); aşk ve savaştan bıkmışlık gibi duygusal durumların üzerinde bu kadar iyi bir anlatımla duracağını beklemiyorsunuz. Kitabın sonundaki ekler kısmında Hemingway'in olası farklı son denemelerini okumak hoşuma gitti. Her okudugumuz kitapta Son'un sonrasında neler olacağını merak ederiz ya kısmen bu merakımın giderildiğini hissettim. Ancak en iyi sonun nihayet kitaptaki hali olduğunu düşünüyorum. Ve değiştirdiği bölümlerin taslaklarını okuduğumda kitapta kullandığı dilin ne kadar güzel ve okuyanı hikayenin içine çeken bir yapıda olduğunu hissettim. İyi ki de taslaklardaki haliyle yazmamış kitabı ve şuanki yazım dilini kullanmış. Belki de bu kitabın Hemingway'e bu kadar ün getirmesinin sebebi anlatım dilini bu şekliyle kullanmasıdır. Taslakları okurken kesinlikle bu şekilde olduğunu düşündüm.
Bitince boşluğa düştüğüm kitaplardan biri oldu ve bir miktar üzüldüm bitmesine, yada en azından böyle bitmesine. Nasıl bir son bekliyordum bilmiyorum ama böyle bir son beklemiyordum. Ancak herşeyin de bir sonu vardır nihayetinde. Kitapta da dendiği gibi 'Eğer insanlar bu dünyaya çok fazla cesaret getirirse, dünya onları ezip geçmek için öldürmeli ki tabii öldürür.'
Keyifli Okumalar..
·
72 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.