Kitabın ilk kısımları ağır ilerliyor gibi görünse de karakterlerin tanışma, birlikte zaman geçirme ve ardından duygularını kabullenme süreci için önemliydi. Üstelik Forrest'ın da dâhiliyle bu süreç daha keyifle okunuyordu.
Yazar tatlı bir kaynaşma yakalamıştı, karakterlerin yakınlaşması için de çok güzel bir zemindi.
Salem'in Caleb konusundaki kararsızlığı ve bir türlü seçim yapamamasıyla ortaya çıkan durum hiç hoşuma gitmedi ama en azından bu çirkin olay uzamadan gidip konuşması biraz telafi etti. Aralarındaki konuşma çok daha önce yapılsa ve Caleb gibi harika bir karaktere haksızlık edilmeseydi keşke dedirtti ama son kısımlar o kadar yokuş aşağı gitti ki bu durumun üzerinde duramadım bile.
Kadın karakterin geçmişi zaten ciddi travmalarla doluydu ve kitap boyunca buna şahit oluyor, Thayer'in anlayışlı yaklaşımını takdir ediyordum. Üzerine annesinin hastalığıyla bir büyük dram daha geldi. Gerek yoktu, olmasa da olurdu ama ailenin sıkı bağlarla birlikte durması ve Salem'in çabalaması, annesine destek olması, Thayer'in de yanlarında olması, birbirlerine daha çok yakınlaşmaları için yazılmıştı. Travmatik geçmişinin üzerine bir de annesini kaybetme korkusu yaşamasına bile tamam diyerek okumaya devam ettim ama son kısımdaki o büyük olay gerçekten son derece gereksizdi.
Yazar dramın dibini sıyırmak için bütün tuşlara basmış, kalemini hiç sakınmamış ama süreci idare etmeyi de becerememişti bana göre. Duygusal bir kitap yazıyorum demek için bu kadar üst üste yüklenmesi, kitabın bütün keyfini aldı götürdü. Üstelik bu dram için seçimi o kadar rahatsız ediciydi ki! Hikâyenin buna hiç ihtiyacı olmaması da cabası. Zaten yeterince dram var, travma var, acı var daha neyi zorluyorsun diyebilseydim keşke yazara.
Rahatlıkla 7 8 puan verebileceğim kitaba, o son olay ve devam kitabında gelecek olanın tahminiyle 6'dan fazlasını vermeye elim gitmeyecek ne yazık ki.
İkinci kitap olmadan ve o son olay yaşanmadan toparlayıp bitirmiş olsa kafa dağıtmalık, okunup geçilecek ama keyif de alınacak sıcak bir hikâye olarak kalacaktı.
Son olarak sosyal medyada sıklıkla karşıma çıkan tükürmeli durum için söylenenler de çok doğruymuş. Yahu bu ikisinin ilişkisinde o davranışın ne kadar eğreti durduğunu hadi yazar fark etmedi, doğaldır edemez ama editör, baskı öncesi son okuma da mı görüp çıkaralım, gerek yok demedi?
Kitapta aklımda kalan, okumaya devam etmemi sağlayan iki kişi vardı sadece. İkisi de harika karakterlerdi. Calep ve Forrest, ben sizden razıyım.
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.