Kitabın yarım kalma hikayesini, kitabı bitirdikten sonra, buradaki incelemeleri okurken öğrendim ve taşlar yerine oturdu.
Kitabın ilk yarısı, duyguları hissettirmek açısından Mecburiyet'ten sonra en beğendiğim ikinci Zweig eseri oldu. Çokça bahsedildiği üzere, bir noktadan sonra hikaye, monotonlaşıyor. Ancak yine de bu haliyle bile, gayet okunası bir kitap.
·
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.