Namık Kemal’in ilk edebi romanı, benim de okuduğum ilk eseri oldu. Roman konusu itibariyle Aşk-ı Memnu’yu anımsattı, oldukça hüzünlü tam bir Türk klasiği. Edebi dilini,tasvirlerini, benzetimlerini, özellikle Çamlıca’yı anlattığı kısımları sevdim diyebilirim.
“Öyle ki siması ve endamı bir ilkbahar sefasının sabahı içinde henüz şafaktan kurtulamayan güneşi andırıyordu…”
“Toprak üstündeki çiğ damlaları güneşi görünce havaya karıştığı gibi, benim de yüzünüze bir kere bakınca gönlüm bütünüyle yükselmeye başladı.”
·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.