Toni Morrison, kitaplarını her okuyuşumda beni şaşırtıyor. Irkçılık, Siyah sorunları yazınının öne çıkan temaları ve her seferinde çok yeni geliyor. Anlatıcısıyla, biçimiyle kendini tekrar etmiyor. Bu yaratıcılığını çok seviyorum. Caz kitabına artık bu görüşümü teyitledim.
Caz’da 1920’lerde geçen bir hikaye anlatıyor. Harlem Rönesansı olarak geçen dönem, Afro-Amerikalıların müzikle sanatla seslerini duyurmaya çalıştıkları eşitlik mücadeleleri. Taşradan şehre göçlerin arttığı zamanlar. Göç sonrası şehir hayatıyla gelen yeni sorunlar merkezde olsa da, geçmiş dönemlerde yaşanan sorunlar da karakterlerin hikayeleri üzerinden veriliyor.
Bir cinayet ile başlıyor kitap, anlatıcı karakterleri anlattıkça onların yalnızlıklarına, deliliklerine dahil oluyoruz. Anlatıcıyla birlikte yargılasak da Morrison ile birlikte anlıyoruz onları. Bence kitabın en iyi yönüydü, hayran kaldım. İlginç bir anlatıcı, dedikodu aktarır gibi edebi bir üslup. Tam ifade edemiyorum sanki, en iyisi ben girişi paylaşayım:)
Caz çok sevdiğim bir kitap oldu, umarım es geçmezsiniz. #nihanyeğinobalı çevirisi.
Kapak tasarımı #aslısezer ve Aslı Sezer @selyayincilik ‘ın e-bülteninde kapak tasarımının oluşum süreci ile ilgili yazmış. Yazı ve Violet karakteri
·
342 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.