Kitap 1979 yılında yayımlanmış ama o günden bugüne toplum olarak bir arpa boyu yol alamayışımız gerçeğiyle dımdızlak ortada kaldım. Hakim İrfan. Ne zorluklarla buralara geldiğini anladım ama her kadına orospu olarak yaklaşmasını anlayamadım. Şahit olmadığın bir olaya kesinlikle şöyle olmuştur şekliyle yaklaşıyor olması tam bir felaket. Üstelik de hakim. Herkes İrfan gibi bir yaşantıdan geçebilir ama herkes İrfan olmayı seçmez. Spoiler olmaması açısından çok detay girmiyorum :) Melek. İnsanın sesi çıkmıyor, ben bunu istemiyorum demiyor diye o insan üzerinden arzumuzu gerçekleştirebilir miyiz? Bu kadar insanın arzusunun nesnesi Melek olabilir mi? Meleğin neden baş kaldırmadığını anladım ama Meleğe öfkelenmedim diyemem. Yalçın daha iyi anlatmıştı bu durumu. Suçlular içinde bir suçsuz da vardı elbet. Yalçın. Henüz ergen ve hayatının baharında oluşu onu buna itti belkide. Onu diğerlerinden ayıran bir zamanlar doğruluğuna inanarak yaptığı hataların farkına varmasıydı. Tabi bu onu yine de aklamazdı. Anlamışlığıyla öylece kaldı. Aynı benim gibi.
·
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.