2. Dünya savaşı zamanlarında Almanların Yahudilere yaptığı zulmü anlatan bir kitap. Okumaya başladığımda bu kadar etkileneceğimi düşünmemiştim. Ama kitabın son cümlesi “Elbette tüm bunlar çok uzun zaman önce oldu ve böyle bir şey bir daha asla olamaz. Bu zamanda ve bu Çağ’da tabii ki.. “ diye bitiyor. Irkçılığın kötülüğünü böyle güzel bir şekilde anlatan bir yazarın bu cümleyi kurması çok saçma, dünyada milyonlarca müslüman- müslüman çocuk zalimlerin elindeyken. Tuhaf. Sonuç olarak kitaptaki Bruno ve Samuel karakterindeki iki küçük çocuğun aralarındaki tel örgülere aldırış etmeden, belki de hiç düşünmeden sadece “Dostluk” peşinde olmaları bana hep olmasını istediğim şeyi daha da çok hissettirdi : “ Dünyayı çocuklar yönetsin!” Hiç bişey yaşananlardan daha kötü olamaz.