Ah'lar ettim, sonra kalbimi kalın bir kitabın arasında kuruttum, yazgımı yaldızlı çokomel kağıtları gibi tırnaklarımla düzeltmeye çalıştım olmuyor, olmuyor.
Didem Madak sesinin tonunu Ahlat ağacına emanet eder. Ahlat ağacının meyvelerinin buruk bir tadı vardır. Tıpkı bu şiir kitabı gibi. Damardan verilen melankoli..
Bıçağın ucundaydı insanların hafızası
‘İnsan unutandır
ve insan unutulmaya mahkum olandır.’
Tanrı şöyle derdi o zaman:
Ah!