Muhammet Vural
Güzel bir kitap
Yani yiğidi öldür, hakkını yeme.
Yazar eğer kendini geliştirirse çok iyi yerlere gelebilir.
Benim takıldığım konu ise şu
Kitap hakkında yapılan yorumlara baktığımda Muhammet Vural'ı İsmet Özel'e benzetenler olmuş.
Yani ben kitabı iki kere okudum.
İsmet Özel ile Muhammet Vural arasında bir benzerlik yakalamak için iki kere okudum. Hiçbir benzerlik bulamadım.
Bakın Necip Fazıl'a benzetenler olmuş ki bence de benziyor. Necip Fazıl'da İslamcı bir yazar, İsmet Özel de İslamcı bir yazar Ammma Muhammet Vural'ın İslamcılık ile alakası yok. Necip Fazıl ve Muhammet Vural'ın benzeyen yanları İslamcılık değil, melankolidir, bedbinliktir, umutsuzluktur...
İsmet Özel'in şiirlerinde bunlar var mı? Hayır yok. "Evet ilmektir boynumdaki ama ben kimsenin kölesi değilim."Diyor İsmet Özel. Muhammet Vural'da böyle bir şey yok. Muhammet Vural'da bir kabulleniş var.
İsmet Özel'le bir bağlantısı yok yani.
Bir kere Muhammet Vural'ın bir tane bile toplumcu şiirini göremezsiniz.
Yazar hep sevgiliye duyulan özlem, sevgili tarafından sevilmemiş ya da ayrılık konulu şiirler yazmış. Yani klasik şiir geleneğinde ilerlemiş. Hatta kitabın adı bile "Gülbeyaz" nerden bakarsan bak bir benzerlik yok.
İsmet Özel İslamcı biri... Muhammet Vural'ın şiirlerinde kadehlerden geçilmiyor.
İsmet Özel toplumcu biri... Muhammet Vural tamamen bireysel.
İsmet Özel'de kurtuluşun reçetesi var... Muhammet Vural'da gaflet uykusu uzun sürmekte.
İsmet Özel 40 yıllık şair... Muhammet Vural 4 aylık şair...
Kesinlikle kimseyi küçümsemiyorum. Hatta ilk eseri olmasına rağmen bu kadar konuşulmuş bir yazar olan Muhammet Vural'abaşarılar diliyorum.
Ama İsmet Özel'e benzemek imkansızdır. Çünkü o Türk şiirinin son büyük şairidir bana göre. Saygı, sevgilerimle...
Gülbeyaz