Hüseyin Rahmi Gürpınar'ın ilk romanı olma özelliğine sahip bu kitap genel olarak yanlış batılılaşma ve alafranga özentiliğinin doğurduğu trajikomik olaylar üstüne kurulu. Kitabın yazılış amacının gerçekçiliği sağlayıp okuyucuyu kitabın içinde yaşatmaktan ziyade; gerek kahramanların başına oldukça absürt olaylar getirerek gerek de olayların akışını kesip kesip bizlere seslenerek dışardan bakan birinin gözünden dönemin 'şık' larını mizahi bir dille eleştirmesi olduğunu düşünmekteyim. Bu yönüyle Sabahattin Ali'nin toplumu eleştrdiği hikayeleri andırıyor.
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.