"Koleksiyoncular mutlu insanlardır."
Zweig öyküsüne inceleme yazmak tabii ki bana düşmez ama en sevdiğim yazarın bende bıraktığı hissi yazıp geri dönüp baktığımda hatırlamak istiyorum. Söyleyebileceğim çok az şey var, her Zweig kitabına bayıldığım gibi buna da bayıldım. Metroda çok kısa bir sürede bitirdim. Kendinizi antikacının yerine koyduğunuz anda onun hissettiği tüm duyguları en ince noktasına kadar hissediyorsunuz. Yaşlı adama karşı duyulan üzüntüyle karışık saygı öykü bittiğinde içinizde asılı kalıyor ve kendinizi "keşke böyle olmasaymış ya." derken buluveriyorsunuz. Kısacası; eğlenceli, akıcı, bir çırpıda okunabilecek harika bir kitap. Okuyun, okutturun. Görünmeyen KoleksiyonStefan Zweig